bielić się


bielić się
bielić się {{/stl_13}}{{stl_7}}'wyróżniać się na tle białym kolorem': {{/stl_7}}{{stl_10}}Bielą się kwitnące sady {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • bielić — ndk VIa, bielićlę, bielićlisz, biel, bielićlił, bielićlony 1. «malować mlekiem wapiennym zwłaszcza świeże tynki w budynkach, płoty itp.; białkować» Bielić mieszkanie, ściany. Bielone chaty. ∆ Bielić drzewa «smarować pnie drzew mlekiem wapiennym w …   Słownik języka polskiego

  • ściana — ż IV, CMs. ściananie; lm D. ścianaan 1. «pionowa płaszczyzna ograniczająca lub przedzielająca wnętrze budynku, zrobiona z cegły, betonu, drewna itp.» Ściana zewnętrzna, frontowa, boczna. Ściana pomalowana, pokryta tapetą. Odrapana, spękana ściana …   Słownik języka polskiego

  • Западнославянские языки — Западнославянская Таксон: группа Ареал: Польша, Чехия, Словакия, Германия Число носителей: свыше 60 млн …   Википедия

  • polnische Sprache. — pọlnische Sprache.   Die polnische Sprache gehört mit dem Tschechischen, dem Slowakischen und dem Ober und Niedersorbischen zu den westslawischen Sprachen (slawische Sprachen). Innerhalb dieser bildet sie mit der im 18. Jahrhundert erloschenen… …   Universal-Lexikon

  • płótno — n III, Ms. płótnonie; lm D. płócien 1. «tkanina lniana, bawełniana, konopna albo jutowa, o splocie płóciennym, różnej grubości, używana na obrusy, serwety, ścierki, bieliznę pościelową i osobistą, także na letnie ubrania, namioty, żagle itp.»… …   Słownik języka polskiego